De finaleroute (met dank aan Kim en Eva voor het filmpje)

Gisteren was het NJK in mijn thuishal De Klimmuur Haarlem, van mijn sponsor Jelmer Melis. De kwalificatieroute zat op de golfwand, en net onder de top gleed ik – onnodig – uit de route. Ik was dan ook niet tevreden, hoewel ik met een 2e plaats na de kwalificatie wel door was naar de finale.

De finale was een harde route in het dak. Ik klom bijna tot de top, en dat was ruim genoeg voor de overwinning. Bob Schubert werd, ondanks een vervelende vingerblessure, knap 2e en Mark Brand werd 3e.

Bob 2e, ikzelf 1e en Mark 3e

Dit was mijn laatste jaar in de B/C-jeugd. Volgende jaar dus bij de A-jeugd, en dan mag ik ook meedoen bij de senioren.

Evolv Pontas

De eerste wedstrijd was in Italie. De opzet van de wedstrijd was als volgt: voor de kwalificaties moesten we 12 boulders flash klimmen. We hadden voor iedere boulder 5 pogingen.  Ik topte 7 boulders in 9 pogingen en had 8x bonus in 10 pogingen. Ik werd hiermee 10e en dat was dus niet genoeg voor een finaleplaats. (beste 6)

De tweede wedstrijd was in Duitsland. Hier topte ik weer 7 boulders, dit keer in 16 pogingen. En weer werd ik 10e. Ik eindigde hiermee als 8e op de Europese ranking.

Tussen de twee wedstrijden gingen we boulderen in het Zillertal. Het is een mooi gebied en we hadden goed weer. Ik kon bijna 10 7e-graads boulders en zo’n 20 6e-graads boulders aan mijn lijstje toevoegen!

Vandaag was in Breda de eerste Speedklimwedstrijd van Nederland. Eerst kregen we ruim de tijd om de route (de eerste 10 meter van de officiële 15 meter-route) te verkennen. Daarna mochten we allemaal de route 2 keer klimmen.

Onderweg in de route

Mijn eerste keer ging prima, maar de tweede keer niet. Gelukkig telde de snelste tijd. Ik was na de kwalificaties 3e en daarna volgde de 1/4 finale: nummer 1 moet dan tegen nummer 8 enz.

Ik stond tegenover Tim, die het in de kwalificaties wat minder goed had gedaan, maar tijdens de warming-up had laten zien dat hij erg snel was. Toch klom ik net iets sneller, waardoor ik in de 1/2 finale stond.

De top drie: ikzelf 3e, Elko 1e en Teun 2e.

Ik moest daarna tegen Elko. Ik begon met een valse start, waardoor ik bij de 2e start geen risico kon nemen. Elko was sneller, dus ik moest klimmen voor de 3e en 4e plaats tegen Hans Busker. Ik won, werd dus 3e, en zette met 8.00 seconden ook meteen de beste tijd neer en dus het Nederlands record!

Ik vond het een erg leuke dag. De NKBV heeft op Flickr een uitgebreide fotoserie.

Vrijdag 5 augustus landde het vliegtuig weer op Schiphol, en 3 uur later waren we alweer onderweg naar Arco. Ik had een paar dagen om te klimmen voordat ik weer naar Imst ging voor de 3e wedstrijd van de EYS. Er waren 63 deelnemers in mijn klasse. De kwalificatie ging goed en ik plaatste me weer voor de finale. In de finale eindigde ik op een 9e plaats.

Daarna ging ik weer terug naar Arco. Bob ging ook mee, maar hij had een vingerblessure opgelopen. Hij kon dus nauwelijks klimmen en besloot naar huis te vliegen, en niet mee te doen met de Wereld Jeugd Kampioenschappen. Dat was dus een flinke domper!

WK wand in Imst

Tijdens de WJK gingen de kwalificaties matig, maar het was genoeg voor een plaats in de halve finale. Tijdens de halve finale was het zomerse weer volledig omgeslagen: na zeer warme dagen was het nu amper 10 graden en het regende. Toch startte ik prima in de route en ik had er veel vertrouwen in. Helaas pakte ik net naast een greep en stond ik – nog niet echt moe – weer op de grond.  Hierdoor bleef ik steken op een 21e plek.

Eenmaal terug in Arco had ik nog 2 dagen om te klimmen. Ik heb uiteindelijk in Arco niet heel veel routes geklommen. Het was er erg warm. Ik heb er o.a. wel mijn eerste 8B geklommen: Fuego en mijn eerste 8A onsight: La Cucina d’Inferno.

Dankzij mijn sponsor Remko Streep, van Streep Meubelrestauratie, heb ik een nieuw touw aan kunnen schaffen!

Daarna gingen we met Jong Oranje naar Edinburgh voor de eerste EYS. Ik startte in de eerste kwalificatie als 2e, dus veel voorbeelden had ik niet. Ik klom 36-.
De tweede kwalificatie klom ik 30-. Dit was goed voor een 9e plek en dus een finaleplaats. In de finale kwam ik samen met nog 2 jongens tot 20-, waarmee ik 9e werd.

In het laatste weekend van mei was Lead 3. Ik werd 6e in de halve finale, dus plaatste me weer voor de finale. Bob deed voor de eerste keer ook mee – buiten mededinging – en plaatste zich als 5e in de halve finale ook voor de finale!
De finale was een pittige route. ik kwam tot greep 23+.  De Belgische Wanne Libot kon de volgende greep nog aantikken en werd dus met 24- eerste. Door de resultaten in de halve finale werd Tim 2e, Eelko 3e en ik – buiten mededinging – 4e.

Na een avondvullend programma, met onder andere een optreden van Dean Saunders, werd bekend gemaakt wie door de jury per categorie was gekozen.Tot mijn verrassing werd ik verkozen tot Talent van het jaar 2010. Ik kreeg  naast de titel een prachtig bronzen beeld, gemaakt door Ada Leenheer. In het wapen van Velsen staat Agnus Dei, het Lam Gods.

Het bronzen beeldje, gemaakt door Ada Leenheer

Finaleroute Lead I (foto: Albert Maas)

Hoewel ik nog niet helemaal fit was had ik veel zin in de wedstrijd Lead 1 Heren. Ik had hier dispensatie voor aangevraagd, en mocht – buiten mededingen – meedoen. Ik startte in de 2e kwalificatie. Het ging eigenlijk wel lekkerder dan ik had gedacht en topte de route.
Daarna de eerste kwalificatie. Ik zat een beetje te rommelen in het begin, maar gelukkig kon ik terugstappen en een betere oplossing bedenken. Daarna klom ik zonder veel problemen naar boven en topte de route.

De halve finale kon ik net niet uitklimmen. Ik kon nog net de één-na-laatste greep aantikken. Alleen de Belgische Jurgen Lis en Elko kwamen verder. Dus toen stond ik meteen de eerste keer al in de finale! Zo kon ik lekker veel ervaring opdoen en me goed voorbereiden op de internationale competitie.

Ik startte in de finale als 5e klimmer. De route begon in een flinke overhang, het eerste stuk was niet echt moeilijk. Een stukje verder waren er wat kleine greepjes, en was ik wat aan het priegelen. Toen verloor ik de spanning van mijn linkerhand en gleed weg. Ik dacht dat iedereen al wel veel hoger had geklommen, maar ik hoorde dat alleen Pim Cattenstart verder was geeindigd. Jurgen en Elko moesten nog en ik dacht dat ze wel verder dan mij zouden komen. Tot mijn verbazing viel Jurgen er eerder uit dan ik. Elko klom het verste en werd daardoor winnaar. Ik werd uiteindelijk dus derde!

Omdat ik buiten mededingen mee deed, mocht ik niet op het podium. Vlak voor de werkelijke huldiging werd ik toch even het podium op geroepen en kreeg ik toch nog een prijsje. En nadat Tim zijn 3e prijs in ontvangst had genomen, kwam hij zijn medaille later aan mij geven. Heel sportief van hem. De uitslagen zijn hier te vinden.

Bij de tweede wedstrijd in Arlon was ik gewaarschuwd. Hier topte ik samen met Bob en nog twee Belgen de finaleroute. In de superfinale was ik de enige die topte. De anderen vielen er allemaal op hetzelfde punt uit.

Het Nederlands Team Sportklimmen 2011 (foto: NKBV)

De uitreiking van de Bergsport Award was erg leuk. Ik won niet, maar was al trots op mijn nominatie. Nikki van Bergen kreeg de prijs voor meest getalenteerde jeugdklimmer 2010. De dag erna moesten we ons nieuwe contract voor Jong Oranje tekenen.

Direct daarna reden we door naar Amsterdam voor de eerste wedstrijd van de Jeugd Bouldercompetitie. Hier werd ik tweede, achter Bob. Daarna werd ik flink ziek en kon mijn geplande uitje naar Fontainebleau in de vakantie niet door gaan.

Jeugd Boulder II (foto: De Klimmuur Haarlem)

5 maart was de tweede wedstrijd van de Jeugd Bouldercompetitie. Ik was nog niet echt fit, maar Bob was er niet, en ik kon de wedstrijd als een training beschouwen. Ik werd eenvoudig 1e, maar was niet tevreden met mijn gehaalde boulders. Ik wilde graag de week erop fitter zijn, want dan mocht ik meedoen met de lead 1 heren. Ik had hier dispensatie voor aangevraagd en mocht – buiten mededingen – mee doen. De vrijdag ervoor merkte ik dat ik nog niet lekker fit was. Ik moest maar afwachten hoe het zondag zou gaan.

Na een kort en gezellig gesprek kreeg ik van Jelmer Melis, eigenaar van De Klimmuur in Haarlem (en Alkmaar) goed nieuws: hij heeft aangeboden mij te sponsoren door mijn jaarkaart kostenloos voor het komende jaar te verlengen.

Mijn thuishal was altijd al de gezelligste klimhal, maar is nu ook de goedkoopste. Op hoog niveau een sport beoefenen is een kostbare zaak, en dit uiterst vriendelijke gebaar draagt er zeker aan bij om de kosten voor mij binnen de perken te houden.
Ik ben er dus erg blij mee!